vraag & antwoord
egypte informatie

reizen@egypte.nl
08007770777(gratis)

Nieuwsbrief  |  Brochure aanvragen

Een oase roept waarschijnlijk een positief beeld op van groepjes palmbomen, een grote plas water en misschien enkele huisjes eromheen. Een van de weinig leefbare gebieden in de Westelijke Woestijn zijn die oases. Het zijn lagergelegen gebieden in de woestijn. Doordat ze op of onder de zeespiegel liggen kunnen ze gemakkelijk bereikt worden door het grondwater. De mooiste oases om de dorst te lessen is de Siwa-oase met indrukwekkende overblijfselen uit de oudheid.

De oase van el-Fayoum (wat strikt genomen geen oase is) is makkelijk te bereiken vanaf Cairo en heeft een hoofdstad met een half miljoen inwoners. In de oases is enige vorm van leven mogelijk door de watervoorraad. Rond oases zijn dan ook door de eeuwen heen leefgemeenschappen en steden ontstaan. Mensen die het leven juist wilde ontwijken zijn in de woestijn gaan wonen.

Bahariya-oase, Westelijke Woestijn

De Bahariya-oase is een bijzondere oase. Vanaf hoofdstad Cairo is het ruim 250 kilometer rijden naar dit rustige paradijsje. In deze oase zijn veel waterbronnen te vinden waar u even kunt afkoelen. Vanaf de Zwarte Berg heeft u een prachtig uitzicht over de hoofdstad al-Bawiti. In de Bahariya-oase zijn veel fossielen en schatten gevonden en is een interessante plaats voor archeologen. In het begin van de 20ste eeuw ontdekte een Duitse geoloog maar liefst vier nieuwe dinosaurussoorten in dit gebied.

Ook zijn er ontdekkingen uit een ‘recenter’ verleden gedaan; veel mummies zijn onder het woestijnzand naar boven gekomen, waaronder een met goudbedekt exemplaar. Onlangs zijn in dit gebied negen mummies gevonden van tweeduizend jaar oud. Ze werden ontdekt in een ondergrondse tombe in de zogeheten ‘Vallei van de Gouden Mummies’. In Bahariya zijn door de jaren heen inmiddels 234 mummies gevonden.

In de hoofdstad al-Bawiti wonen bijna alle 35.000 mensen uit deze oase. Het dorpje lijkt, lopend door de smalle straatjes en langs traditioneel gebouwde huisjes, hoogstwaarschijnlijk meer op een klein woestijndorpje. Dat is het eigenlijk ook. Het lijkt of de tijd hier sinds het Romeinse Rijk heeft stilgestaan. Het oudste dorpje van de oase is Mandisha en is een bezoekje waard, want 5 kilometer  verderop ligt een indrukwekkende ruïne van een Romeinschristelijk dorpje.

Farafra-oase, Westelijke Woestijn

De mooiste, maar tegelijkertijd veel kleinere depressie, is de Farafra-oase met als interessante bezienswaardigheid de Witte Woestijn. Het enige bewoonde dorpje, Kasr Farafra, wordt opgevrolijkt door tuinen en sierlijke huizen. Badr, de plaatselijke kunstenaar, heeft deze huizen voorzien van enkele schilderingen. Tijdens een trektocht door de woestijn is het ideaal om in deze oase even bij te komen, want de palmbossen zorgen voor een rijke schaduwplek.

Dachla-oase, Westelijke Woestijn

Als u na een bezoek aan de Farafra-oase de weg zou volgen zou u na een tijdje op het stadje Al-Kasr stuiten en u vervolgens afvragen of u niet in een tijdmachine bent gestapt. Al-Kasr is een middeleeuwse plaats in de Dachla-oase. Ridders te paard zouden uitstekend passen in het plaatje van deze stad. In de buurt daarvan vindt u in Amheida een aantal mooie ruïnen, versierd door Romeinse muurschilderingen.

Ondanks veel bouwvallige huisjes is de Dachla-oase een kleurrijke oase. Heeft u behoefte aan een iets drukkere sfeer bezoekt u de hoofdstad Moet. Hier zijn voldoende restaurants of accommodatiemogelijkheden.  De enige bezienswaardigheid in de stad is het Etnografische Museum. In dit museum ziet u hoe het leven in de oase er aan toe gaat.

Charga-oase, Westelijk Woestijn

Wanneer u vanaf de Dachla-oase richting de Nijl rijdt komt u de meest ontwikkelde oase tegen van de Westelijke Woestijn; de Charga-oase. Deze depressie strekt zich uit over een gebied van ruim 200 kilometer. Terwijl de andere oase-stadjes nog iets moois van het verleden uitstralen is de gelijknamige stad al-Charga een moderne en karakterloze stad. Wel interessant is het Charga-museum met een verzameling van archeologische vondsten. Andere bezienswaardigheden die het kille karakter van de stad compenseren zijn de Amon-tempel en de al-Ghwitta-tempel.

Siwa-oase, Westelijke Woestijn

De Siwa is min of meer het buitenbeentje van de Egyptische oases. Het is de meest afgelegen depressie. Mensen verschillen met die uit andere oases. Vroeger was er een hele strenge scheiding tussen de seksen. Jonge mannen werd verboden te trouwen en zelfs dieren werden gescheiden op grond van geslacht. De inwoners spreken hun eigen Berberse dialect en geen Arabisch. De Siwa-oase is in het westen gelegen, omringd door de enorme eindeloze zandzee van de Libische Woestijn. Woestijn, oase en zee zijn dus binnen handbereik.

Middenin de Siwa-oase staat de mystieke tempel van het orakel. In deze tempel vroeg heerser Alexander de Grote raad aan de god Amon. Tussen een bosrijke ring van palmbomen ligt dit fabelachtige heiligdom. Op zijn dagenlange tocht door de woestijn bezocht Alexander de oase. Het beroemde bad van Cleopatra is een bekende bron in de Siwa. U kunt hier lekker badderen of u even opfrissen. Volgens de verhalen zouden Cleopatra en Alexander de Grote hetzelfde hebben gedaan. Een bezoek aan de Dodenberg mag ook niet worden overgeslagen. In 1940 zijn hier vier tomben ontdekt door inwoners van Siwa die dekking zochten voor Italiaanse bommenwerpers. 

Het dorpje Siwa is een rustig, bijna spookachtig stadje. Sinds niet al te lange tijd hebben de zandvlaktes hier plaatsgemaakt voor wegen. Het House of Siwa Museum laat u het oude dorpsleven zien. Het verderop gelegen Shali was vroeger een besloten dorpje. Van bovenaf lijkt het oude stadje op een verzameling van zandkasteeltjes die door een enkele windvlaag van de bodem kan worden geveegd. Het was inwoners verboden om buiten de stad te bouwen, omdat men het achter de muren van Shali te gevaarlijk vond. Er ontstond ruimtegebrek en mensen gingen hun huisjes met modder zo hoog mogelijk bouwen.

El Fayoum, Westelijke Woestijn

Vanaf het drukke Cairo gaat er een directe weg van 100 kilometer lang naar de rustige ‘tuin van Egypte’; el-Fayoum. Deze directe verbinding loopt uit in een prachtige agrarische omgeving. Logisch, maar ten onrechte, wordt el-Fayoum tot de oases gerekend. Omringd door de zandzee van de Westelijke Woestijn heeft het namelijk alles weg van een oase. De watertoevoer naar el-Fayoum is afkomstig van een zijrivier van de Nijl en is daarmee geen officiële oase te noemen, omdat een echte oase zijn water uit het grondoppervlak haalt.

Maar wat maakt het uit, door de vredige stilte en palmboombossen heeft u het gevoel in een ware oase aan rust te begeven en het meest ideale is wel; u bent redelijk snel weer in de grote stad! Het landschap is uitgesterkt en afwisselend. De grond in deze ‘semi-oase’ is erg vruchtbaar waardoor veel groenten en fruit wordt geproduceerd. Niet alleen het fruit, maar de hele keuken van Fayoum is bekend om z’n lekkernijen.

In vroegere tijden was el-Fayoum al erg geliefd onder de regerende de farao’s; ze zochten hier de stilte en bouwden er paleizen. De oude Grieken gaven el-Fayoum de naam ‘Crocodilopolis’, omdat ze de krokodillen in het nabijgelegen Karoenmeer als heilig beschouwden. Tegenwoordig wordt zwemmen in dit zoutmeer afgeraden vanwege de vervuiling door afwateringskanalen.  Tegenwoordig biedt el-Fayoum maar liefst aan 2 miljoen mensen onderdak. De ‘oase’ is een ontmoetingsplaats voor vele trekvogels dus een verrekijker is geen overbodige luxe! In de zomermaanden is el-Fayoum een trekpleister voor, met name Egyptische vakantiegangers.

In het centrum van de depressie ligt de hoofdstad Madinet el-Fayoum, oftewel Fayoum-stad. De stad telt zo’n half miljoen inwoners. Bij de ingang wordt u verwelkomd door de Obelisk van Senoesert. Dit is een langwerpig monument uit de 12e dynastie. El-Fayoum is bekend om z’n waterraden. Er zijn er in dit gebied zo’n 200 te vinden en functioneren allemaal als grote waterpompen. Ze symboliseren eigenlijk het vruchtbare en leefbare karakter van de Fayoum. De bekendste zijn de ‘Zeven Waterraden’, 3 kilometer buiten de stad en de ‘Vier Waterraden’ bij de ingang van de stad.

Wandelend langs de Zeven Waterraden (die verspreid liggen) geniet u van een mooie omgeving. In de hoofdstad zijn ook een aantal interessante moskeeën te vinden. De oudste is de Kaitbei-moskee. Bij het al-Kantara kanaal vindt u een doolhof van steegjes en kleine winkeltjes die de meeste toeristen (nog!) niet hebben gevonden. In het centrum van de stad vindt u talloze gezellige theehuisjes en het eten in de hotels en restaurants is goedkoop.

naar boven