vraag & antwoord
egypte informatie

reizen@egypte.nl
08007770777(gratis)

Nieuwsbrief  |  Brochure aanvragen

Terwijl het snelle ritme van de grote steden het leven van de mensen daar bepaalt, worden de mensen uit de woestijn aangedreven door de rust van de oneindige leegte. In de oases en de bergachtige Sinai leven de mensen vreedzaam en met weinig luxe hun leven. Op traditionele wijze wordt het land verbouwd alsof de tijd heeft stilgestaan. Dit past precies bij het karakter van de woestijn: tijdloos en onveranderlijk.

Leven in de woestijn

De woestijn is eigenlijk het tegenovergestelde van de vruchtbare Nijlvallei. Rond een vruchtbaar gebied zijn door de tijd heen steden ontstaan die op hun beurt weer kunnen groeien tot machtige handelscentra of belangrijke toeristenoorden. In de woestijn valt weinig te verbouwen en de transport naar de grotere steden is vaak te ver. Ideaal voor kluizenaars en monniken, maar verder weinig meer dan een lege vlakte. De oases zijn veilige plaatsen dankzij de bevolking.  Ze leven erg strikt volgens hun geloof en proberen elke vorm van misdaad uit hun gebied te verbannen.

Het bedoeïenvolk uit de Sinai kent een lange geschiedenis en is een fascinerend volk. Ze zijn gastvrij, open en kennen het gebied dat u wilt verkennen vaak op hun duimpje. Het volk leeft in weinig luxe. Zoals wij hier een dure auto zien als maatstaaf voor rijkdom is dat voor de Bedoeïen de kameel. In de Siwa-oase leeft een volk dat anders is dan in de overige oases.

Ze spreken hun eigen Berberse dialect, maar worden tijdens bepaalde gelegenheden verplicht om Arabisch te spreken. Mensen uit de Siwa hadden bijzondere tradities; het was jonge arbeiders verboden contact te zoeken met vrouwen. Ze mochten niet verhuizen naar de stad en zelfs niet trouwen. Deze scheiding van de seksen werd zelfs doorgevoerd tot bij de dieren.  

Een mysterieus verleden

De onbekende woestijn heeft iets spannends en mysterieus, maar in de tijd van de farao’s werd de woestijn gezien als een gebied dat u beter kon vermijden. De oude Egyptenaren geloofden dat de god Seth de enorme Westelijke Woestijn in z’n greep had. Hij was de moordenaar en tevens broer van de god die zorgde voor de plantengroei; Osiris. De woestijn was alleen niet te vermijden. In oorlogstijd moest de woestijn worden overgestoken tijdens slopende kruistochten.

Legers verdwaalden hopeloos in de oneindige zandmassa zonder enige herkenningpunten, behalve zandduinen. Er is weinig teruggevonden over het leven in de woestijn vroeger. We weten alleen iets van reizigers of Arabieren die de pelgrimroutes volgden. Europeanen bezochten vooral de aantrekkelijke oases in de Westelijke Woestijn en begonnen pas in de 19e eeuw met het ontdekken van de enorme zandzee van 1,2 miljoen vierkante kilometer.

naar boven